In april mocht ik voor het maandblad MusicMaker als ‘deskundige’ (ja, het staat er echt) een vijftal nieuwe albums van Nederlandse bodem recenseren. De restrictie van 200 bondige woorden leverde o.a. het volgende resultaat op:
Shoegaze blijft een lastig genre in den Lage Landen. Dat ondervond ook het echtpaar Lydia en Stefan van Maurik toen ze het debuutalbum van Eins, Zwei Orchestra probeerden te slijten aan de vaderlandse platenbonzen. Dromerige indie-rock blijkt eenvoudigweg lastig te verkopen in Nederland, maar misschien kan 100 Colors als een baken voor het genre dienen?
De inspiratie voor het in eigen beheer uitgebrachte conceptalbum werd ingegeven door de fascinatie voor de Oostenrijkse kunstenaar Friedensreich Hundertwasser. Een wetenschap waar je niet per se mee aan de slag hoeft om de 11 nummers in context te plaatsen. De singles Spiral en 100 Colors staan op zichzelf en worden omringd door andere fraaie stukken als Ecologically Naked, Vienna Acoustics en Tonight. Het hardere Self Taught/Non Traditionally Educated en Schnell raken de snaar wat minder en zullen vooral live meer indruk maken.
Eins, Zwei Orchestra levert een boeiend en sferisch debuutalbum af, waar mooie melodielijnen en zwierige refreinen worden verpakt in een muur van geluid. Voor het ongetrainde oor kan dat snel vervallen in een wat wollige en onpersoonlijke luistertrip. Wie echter durft te ontdekken heeft aan 100 Colors een bijzonder fijne kluif.
Geen gerelateerde berichten